dedi ki bana:
"bence söz ok gibidir.ağızdan çıktığı gibi gideceği yeri bulur.geri döndüremezsin,eğemezsin bükemezsin.çok düşünüceksin bişeyler söylemeden önce.yayı çok, çok gericeksin ama gerekmezse oku serbest bırakmayacaksın.çünkü bıraktığın anda yönünü bulur,hedefini bulur, deler geçer,yaralar,parçalar.
hedefini bulamazsa bile biryerlere çarpar.
ama her halükarda ya sende ya da etrafta iz bırakır.o izi silemezsin."
bi kere de başkası demişti ki:
"söz söylemek cinayetten farksız.çünkü ölenler sadece bedenlerimiz değilse,sözlerle hayatlar dağılıyorsa,inciniyorsan,açtığı yarayı saramıyorsan,kopuyorsan,gidip de geri gelemiyorsan,bunun adam öldürmekten ne farkı var?"
sözleri çıkmaz sokaklara sokmamalı demekki.sözün sorumluluğu kurşun kadar ağır çünkü...ve yazık ki bize zeminimiz buz gibi; soğuk ve kaygan...
